Πώς να βαθμολογείς ειλικρινά τις ταινίες (και γιατί έχει σημασία)

Αν βαθμολογείς σε κλίμακα 10 βαθμών, χρησιμοποίησε και τους 10. Το 1 δεν είναι προσβολή προς τον δημιουργό. Σημαίνει «πέρασα τρομερά άσχημα βλέποντάς το». Το 10 δεν προορίζεται για αντικειμενική τελειότητα. Σημαίνει «αυτό είναι προσωπικό αγαπημένο».

Ένα πρακτικό νοητικό μοντέλο:

• 1-2: Πραγματικά κακή εμπειρία, ήθελες να σταματήσεις να το βλέπεις
• 3-4: Κάτω του μετρίου, ως επί το πλείστον ξεχνιέται
• 5-6: Εντάξει, δεν υπάρχει κάτι κακό, αλλά ούτε κάτι ξεχωριστό
• 7-8: Καλή έως εξαιρετική, θα την πρότεινες στον κατάλληλο άνθρωπο
• 9-10: Εξαιρετική, προσωπικά σημαντική, θα την ξαναέβλεπες

Αν όλες οι βαθμολογίες σου πέφτουν ανάμεσα στο 6 και στο 8, δεν βαθμολογείς. Αρχειοθετείς.

Η πιο ειλικρινής αντίδρασή σου συμβαίνει αμέσως μόλις τελειώσουν οι τίτλοι. Τότε ο συναισθηματικός αντίκτυπος είναι ο πιο δυνατός και η διανοητική δικαιολόγηση δεν έχει μπει ακόμη σε λειτουργία.

Αν περιμένεις μία μέρα, αρχίζεις να αμφιβάλλεις. «Ήταν πραγματικά τόσο καλή; Μήπως απλώς είχα καλή διάθεση;» Αυτή η υπερανάλυση ισοπεδώνει τις βαθμολογίες σου και αφαιρεί το γνήσιο σήμα.

Άνοιξε το Moviebase μόλις αρχίσουν οι τίτλοι. Βαθμολόγησέ την. Προχώρα.

Αυτή είναι η πιο δύσκολη συνήθεια. Βλέπεις μια ταινία με μεγάλη κριτική αναγνώριση, δεν νιώθεις τίποτα και της δίνεις 7 γιατί «υποτίθεται ότι είναι καλή». Βλέπεις μια γελοία ταινία δράσης, περνάς υπέροχα και της δίνεις 6 γιατί ξέρεις ότι δεν είναι «σοβαρός κινηματογράφος».

Σταμάτα να το κάνεις. Βαθμολόγησε την εμπειρία και όχι τη φήμη. Μια κωμωδία που σε έκανε να γελάς για δύο ώρες άξιζε υψηλότερο βαθμό από ένα δράμα υψηλού κύρους που σε βαρέθηκε. Οι βαθμολογίες σου είναι δεδομένα για το γούστο σου και τα χρήσιμα δεδομένα απαιτούν ειλικρίνεια.

Οι βαθμολογίες σου είναι ιδιωτικές, εκτός αν επιλέξεις να τις μοιραστείς. Κανείς δεν ελέγχει τον λογαριασμό σου στο Moviebase. Αν αγαπάς πραγματικά μια ταινία που την απέρριψαν οι κριτικοί, βαθμολόγησέ τη ψηλά. Αν ένα αγαπημένο κλασικό σε άφησε αδιάφορο, βαθμολόγησέ το χαμηλά.

Ο σκοπός της καταγραφής είναι η αυτογνωσία. Αν προσαρμόζεις τις βαθμολογίες σου ώστε να ταιριάζουν με την κοινή γνώμη, χάνεται όλος ο λόγος. Οι ταινίες που αγαπάς λένε κάτι για σένα και αν προσποιείσαι το αντίθετο, τα δεδομένα σου γίνονται άχρηστα.

Το γούστο σου αλλάζει με τον καιρό. Μια ταινία που βαθμολόγησες με 9 πριν από τρία χρόνια μπορεί να σου φαίνεται σαν 7 αφού έχεις δει περισσότερα από αυτό το είδος. Μια ταινία που απέρριψες μπορεί να σε αγγίξει αλλιώς μετά από μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου.

Δημιούργησε τη συνήθεια να ξαναβλέπεις τις υψηλότερες και χαμηλότερες βαθμολογίες σου μία ή δύο φορές τον χρόνο. Όχι για να αμφισβητείς τον εαυτό σου, αλλά για να κρατάς ακριβές το προφίλ σου καθώς εξελίσσεσαι. Οι μηχανισμοί προτάσεων δουλεύουν καλύτερα όταν οι βαθμολογίες σου αντικατοπτρίζουν το σημερινό σου γούστο και όχι αυτό που είχες πριν από πέντε χρόνια.